Same Shit, different year

2022 is voorbij en wat een jaar was het weeral!

Tom Waes vatte het jaar 2022 heel correct samen – “We leren bij over wetenschap en we kunnen de ruimte in. Maar elkaar gelijk behandelen en de wereld eerlijk verdelen, dat ligt precies moeilijker.”

De eerlijke verdeling van de wereld en de gelijke behandeling van mensen of beter het gebrek ervan – is geen uitvinding van 2022. Het is een klassieker die met de tijd in allerlei vormen doorheen de samenleving reisde en tot op heden reist. Ik stel vast dat er geen makkelijke oplossing is om mensen gelijk te behandelen en de wereld eerlijk te verdelen.

Elke dag een goede daad stellen voor een andere zorgt ervoor dat je zelf gelukkiger wordt en dat werd mijn missie in 2022. Het was een jaar vol avonturen. Ik stond recht op een paard (voltige), iets waar ik nog niet eens aan dacht om te doen. Het stond niet op mijn bucketlist die ik niet eens voor handen heb.

Ik ging mee naar de Valencia-tour om me daar te verdiepen in hoe springruiters weten naar welke sprong ze moeten rijden. Het was tot op die dag een groot mysterie. Je kunt je voorstellen dat het voor mij als paardenmens niet kon zonder me eventjes belachelijk te maken, maar bon, mijn oprechte charme zorgde ervoor dat het me vergeven werd.

Het vitamine B tekort zorgde ervoor dat ik enkele weken hoogtes en laagtes kende in mijn emoties waarvan ik nog niet eens wist dat ik ze bezat. Gelukkig was ik zo moe dat ik meer dan de helft van de keren bij de minste emotie ook nog eens in een diepe slaap viel en droomde over eenhoorns en prinsessen.

Ik ontdekte een soort van wederzijds respect en fragiele vriendschap met een man die het niet makkelijk had en elke dag zijn moed en kracht bijeen raapte om op straat te gaan zitten. Het kostte mij een kleine moeite om te helpen en het toverde terug een sprankeltje warmte op zijn wangen en een glimlach op zijn mond.

De zomer ging snel voorbij en voor ik het wist stapte ik in het huwelijksbootje met de liefste, knapste, meest zorgzame man op deze wereld. Los van zijn autistisch kantje en ADHD- opstootjes. Het was een dag dat eeuwig duurde, een sprookje waarin wij koning en koningin waren waarin wij onze wereld eerlijk verdeelden en de mensen rondom ons met veel liefde en warmte behandelen. Voor elk werd er zorgvuldig een portie warmte en liefde bepaald en opnieuw gewogen, afhankelijk van de situatie en de persoon.

In november bracht het verlies van het ene ongekende en bijgevolg ook onbeminde familielid een ander familielid terug op mijn pad. Met fluwelen handschoenen probeer ik de portie liefde en Zali af te wegen zodat ik die mens niet ongewild wegjaag. Tot nu toe lijkt dat prima te lukken. Stap voor stap of beter hartslag per hartslag.

In december deed ik mee aan mijn allereerste wedstrijd dressuur. Het was een super spannend moment. Ik had maar een paar voorwaarden: 1) blijven zitten, 2) de piste rond geraken en 3) blijven ademen en dat laatste gold zowel voor mij als mijn paard. Dat lukte netjes. Ik was zo trots op mijn Friese ruin! Ik eindigde als 6de – de eerlijkheid gebiedt mij om er meteen bij te vertellen dat er 11 deelnemers waren en er 5 niet zijn komen opdagen, wat maakt dat ik eigenlijk laatste was. Ik vertaal het als de 6de van de 11 ingeschreven deelnemers! – néh!

Het beste aan heel de wedstrijd was niet de proef! Nee, helemaal niet! Wat mij zo diep raakte en mij oprecht beroerde was het feit dat er meer dan 10 supporters waren komen opdagen, speciaal en alleen om mij te zien! Dat maakte die eerste wedstrijd zo speciaal! Die mensen hebben de moeite genomen om op een koude zaterdagavond rond 18u00 richting Oud-Heverlee te rijden om mij en mijn Friese ruin als laatste te zien rijden en eindigen! Dat is pas ware liefde, respect en vriendschap, een overdaad in porties!

Dat maakt 2022 voor mij heel speciaal! Alle mensen die mij gelukkig hebben gemaakt en die ik in hoop ik in minstens dezelfde portie geluk, liefde en vriendschap, gelukkig heb kunnen maken.

Is dat nu niet de oplossing voor ons klassiek probleem, ligt het niet aan het feit dat we eerst onszelf en de anderen graag moeten zien in al hun facetten van hun zijn voordat we elkaar gelijk kunnen behandelen en de wereld dat niet van ons is (want wij behoren toe aan de wereld) gelijker kunnen verdelen?

Meer van dit in 2023! Reis je met me mee op avontuur?