🚄 Mijn brein op 300 km/u: Over dark romance, denkbeeldige vrienden en zelfliefde

Hoi! 🤍Leuk dat jullie mijn blog lezen🤍.

Laatst organiseerde ik samen met de standaard boekhandel Zonhoven een Auteurs Night Out (ANO). En wauw … wat een avond! Wat een prachtige mensen allemaal. We hadden een line-up om ‘u’ tegen te zeggen, met auteurs en genres uit België, Nederland en zelfs de UK. Voor de mensen met FOMO, hier is wat jullie gemist hebben:

We doken in Dark & Steamy Romance 🌶️ met Jennifer Jay en Kyra Mind, droomden weg bij Romance Fantasy 🧚🏻‍♀️ met Wyatt Dewin en reisden door de tijd met Historische romans 🛕 van Kathelijn Vervarcke en Christel Desmaretz. Voor de spanning zorgden Vivian Helena en Chris Delaet (Thriller 💣) en natuurlijk ikzelf (Spannende roman 😁). Stefanie Sybens vertegenwoordigde de Young Adult 👩🏻‍🦰 en moderator Ann Bynens 🎤 hield alles in het gareel.

Tijdens de Q&A kwamen er twee vragen uit de ‘kletspot’ die in mijn gedachten zijn blijven malen. En als iets in mijn gedachten blijft malen, dan weten jullie hoe laat het is. De vragen waren:

1.      Hoe beïnvloedt het Dark & Steamy genre de opvoeding?

2.     Wat is voor jou onvergefelijk?

Die eerste vraag was bedoeld voor de Dark & Steamy auteurs, hun lezerspubliek en voor diegenen die kinderen hebben. Mijn innerlijke zelve dacht meteen: ‘Oef, gelukkig, niet iedereen heeft kinderen.’ – Zie je, daar gaat mijn brein weer. Stel je voor een mini-me die nog gekker is dan ik … 😮🤪😛

Voor wie het niet weet: mijn gedachten gaan sneller dan een gemiddelde hogesnelheidstrein. Tijd voor een Wist-je-datje: Op de Belgische spoorweginfrastructuur rijden die treinen 300 km/u. Kun je je dat voorstellen in een hoofd? Nee? Dat begrijp ik. Soms word ik krankzinnig van mezelf. Enfin, dat is voer voor een andere blog! Terug naar vraag een.

Het antwoord van de auteurs was prachtig samengevat:

‘In onze boeken komen taboes aan bod (BDSM, homoseksualiteit, geweld). Het doel is die taboes doorbreken. Daarom vertellen we onze kinderen: je kunt alles bespreken. Communicatie begint bij openheid. En vooral: zie anderen graag zoals ze zijn.’

Bij dat antwoord gingen mijn radartjes omhoog. De trein in mijn hoofd dreigde te ontsporen. Ik moest hierop inpikken. Onverwijld stak ik mijn hand op. Ik zag de moderator al denken: ‘Ai ai, wat gaat die Zali er nu weer uitgooien?’ 

Begrijpelijk. Ze kent mijn West-Vlaams temperament en Antwerps bloed: een hybride roots. Ik ben die vriendin van wie je de voice message zeker niet op luidspreker zet in het openbaar ... 😁 Voor je het weet zit je met het schaamrood op de kaken 🤣. Remedie: gewoon uitzweten 🥵.

Maar goed, onder een goedkeurend knikje van Ann stak ik van wal. En nu richt ik me ook tot jullie, lieve bloglezers.

Wat me altijd opvalt, is dat de nadruk ligt op het graag zien van de ‘ander’. Een mooi, krachtig en nobel principe, absoluut. Ik ben het levende bewijs dat liefde haat overwint. Het was makkelijk geweest om ‘de anderen’ te haten voor wat ze mij hebben aangedaan. Maar geconsumeerd worden door woede? No thank you. Dat laat ik over aan de huidige wereldleiders.

Maar mag ik jullie een geheim vertellen? Een wijsheid van Tantje Plien:

Wat we onze kinderen – en onszelf – eerst moeten leren, is dat ze gemaakt zijn van sterrenstof en helium.

Producten rechtstreeks uit het universum van liefde. De basis is niet: zie de ander graag, maar zie jezelf graag.

Hoe kun je iemand anders liefhebben als je je eigen grootste criticus bent? Er is niets mis met jezelf graag zien. Die les leerde ik pas in het middelbaar, en het duurde nog een decennium voor ik het echt geloofde. Nu ben ik op het punt dat ik ernaar handel. Het is oké om Chari-crazy te zijn.

We moeten onze kinderen leren weerbaar te zijn op een liefdevolle manier. Kijk naar ons: onze harten zijn bedekt met littekens, en toch staan we hier! Elke dag opnieuw. We zijn de verpersoonlijking van Batman, She-Ra en Wonder Woman. De lijst van auteurs alleen al. Hetero’s, homo’s, van elke leeftijd. Van psychologen tot leerkrachten (en crimis – a.k.a. criminologen, dat zijn de beste 🤪).

Waarom zouden we onszelf dan nog verachten? Bon, deze zin vat het samen. Schrijf het op, zet het op een T-shirt, plak het op je voorhoofd of doe zoals mijn man en tatoeëer het op je lijf:

Nobody is you and that’s your superpower.

Dat brengt me bij de tweede vraag: Wat is voor jou onvergefelijk?

Tijdens de avond bleef het publiek stil. Logisch, het is een kwetsbare vraag. Tijd voor een Zali-interventie 🤣. Zie je het gezicht van de moderator al voor je? Wel doe het nu maal twee.

Voor mij is er maar een antwoord: Jezelf verloochenen.

Dit hangt samen met de vorige vraag. Wie zichzelf graag ziet, durft te zijn wie hij/zij/die is. Ongeacht de hype, de meningen of de 'anderen'. Zoals Carl Van de Velde zou zeggen: neem geen Zwimbalo’s op je schouders 🐵. Jij bent de CEO van je eigen leven.

Geliefd willen zijn is menselijk. We doen er gekke dingen voor (denk maar aan de Brazilian butt lifts). En begrijp me niet verkeerd: pas je lichaam aan als jij dat wilt, maar niet voor een extra duimpje of sterretje van een ander.

Populariteit is vergankelijk. Jezelf recht in de spiegel kunnen aankijken, dat is blijvend. Natuurlijk pas je je gedrag soms aan. Dat is sociaal zijn. Maar er is een verschil tussen aanpassen en jezelf verloochenen. Iemand pesten om erbij te horen, terwijl je hart 'nee' schreeuwt? Dat is onvergefelijk tegenover jezelf.

Heel mijn jeugd voelde ik mij een vluchtelinge. Niemand leek mij te willen. Dus vluchtte ik naar mijn eigen wereld, met vrienden die verschenen wanneer ik ze nodig had: een vlinder, een beer, een wormpje en een eenhoorn. Die laatste genas telkens de littekens op mijn hart.

Vandaag ben ik geen vluchtelinge meer. Sommigen zouden zeggen dat ik nu een rood zwaailicht op heb staan. Een waarschuwing voor het nucleaire ☣️⚠️ gevaar dat ik uitschijn. En weet je? Dat klopt. We zijn allemaal antimaterie. We hebben de kracht om liefde te scheppen én de kracht om te verwoesten. Een deeltjesversneller zou helpen om de liefdesprotonen van de haat-antiprotonen te scheiden. Maar raad eens? Wij zijn beter dan zo'n machine. Wij kunnen die keuze zelf maken.

Alle kwantumgekheid op een stokje, de boodschap is duidelijk. We bezitten allemaal superkrachten. Hoe je ze inzet, is aan jou. Want onthoud:

Nobody is you and that’s your superpower.

Liefs, Zali ❤️